BÓG KOCHA WSZYSTKICH
2 Kor 8,1-9; Ps 146,1-2.5-9; J 13,34; Mt 5,43-48
Dzisiejsza Ewangelia mówi o tym, żeby być dobrym dla wszystkich: dla dobrych, ale też dla złych. Tak bowiem kocha Bóg: „On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych”. Jest dobry dla wszystkich. „Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski.”
Wszystko to należy dziś odczytać w kontekście pierwszego czytania. Św. Paweł podaje za wzór Kościoły Macedonii, które pomimo swego ubóstwa i ucisku okazały się bogate i pełne radości. Pisze: „Byli gotowi [pomagać], nalegając na nas bardzo i prosząc o łaskę współdziałania w posłudze na rzecz świętych. I nie tylko tak było, jakeśmy się spodziewali, lecz ofiarowali siebie samych najprzód Panu, a potem nam przez wolę Bożą.” Kościoły Macedońskie pomimo własnych braków zaoferowały pomoc innym Kościołom.
Jak to możliwe, że wspólnoty te „w dotkliwej próbie ucisku uradowały się bardzo i skrajne ich ubóstwo zajaśniało bogactwem”? Odpowiada nam Paweł: „Znacie przecież łaskę Pana naszego Jezusa Chrystusa, który będąc bogaty, dla nas stał się ubogim, aby nas ubóstwem swoim ubogacić”. Należałoby na to popatrzeć w kontekście słów Jezusa: „Szczęśliwi ubodzy w duchu, bo do nich należy królestwo niebieskie” (Mt 5,3). Jeśli jestem „u-Boga” (ubogi), to jestem „Boga-ty”; jeśli pokładam nadzieję w Bogu w swoich brakach, jakiekolwiek by one nie były (materialne, moralne czy duchowe), to Bóg przychodzi mi z konkretną pomocą. Sam Jezus, doskonale ubogi w duchu, zaświadcza o prawdziwości tego błogosławieństwa. A wiemy z dzisiejszej Ewangelii, że Bóg jest dobry dla wszystkich – kocha dobrych i złych.
Dlatego możemy śpiewać: „Przez całe życie będę chwalił Pana”.
Szczęśliwy ten, kogo wspiera Bóg Jakuba, *
kto pokłada nadzieję w Panu Bogu.
On wiary dochowuje na wieki, *
uciśnionym wymierza sprawiedliwość,
chlebem karmi głodnych, *
wypuszcza na wolność więźniów.
Pan przywraca wzrok ociemniałym, *
Pan dźwiga poniżonych,
Pan strzeże przybyszów.
Wszystko to należy dziś odczytać w kontekście pierwszego czytania. Św. Paweł podaje za wzór Kościoły Macedonii, które pomimo swego ubóstwa i ucisku okazały się bogate i pełne radości. Pisze: „Byli gotowi [pomagać], nalegając na nas bardzo i prosząc o łaskę współdziałania w posłudze na rzecz świętych. I nie tylko tak było, jakeśmy się spodziewali, lecz ofiarowali siebie samych najprzód Panu, a potem nam przez wolę Bożą.” Kościoły Macedońskie pomimo własnych braków zaoferowały pomoc innym Kościołom.
Jak to możliwe, że wspólnoty te „w dotkliwej próbie ucisku uradowały się bardzo i skrajne ich ubóstwo zajaśniało bogactwem”? Odpowiada nam Paweł: „Znacie przecież łaskę Pana naszego Jezusa Chrystusa, który będąc bogaty, dla nas stał się ubogim, aby nas ubóstwem swoim ubogacić”. Należałoby na to popatrzeć w kontekście słów Jezusa: „Szczęśliwi ubodzy w duchu, bo do nich należy królestwo niebieskie” (Mt 5,3). Jeśli jestem „u-Boga” (ubogi), to jestem „Boga-ty”; jeśli pokładam nadzieję w Bogu w swoich brakach, jakiekolwiek by one nie były (materialne, moralne czy duchowe), to Bóg przychodzi mi z konkretną pomocą. Sam Jezus, doskonale ubogi w duchu, zaświadcza o prawdziwości tego błogosławieństwa. A wiemy z dzisiejszej Ewangelii, że Bóg jest dobry dla wszystkich – kocha dobrych i złych.
Dlatego możemy śpiewać: „Przez całe życie będę chwalił Pana”.
Szczęśliwy ten, kogo wspiera Bóg Jakuba, *
kto pokłada nadzieję w Panu Bogu.
On wiary dochowuje na wieki, *
uciśnionym wymierza sprawiedliwość,
chlebem karmi głodnych, *
wypuszcza na wolność więźniów.
Pan przywraca wzrok ociemniałym, *
Pan dźwiga poniżonych,
Pan strzeże przybyszów.
Przeczytaj Słowo Boże:
PIERWSZE CZYTANIE (2 Kor 8,1-9)
Donosimy wam, bracia, o łasce Bożej, jakiej dostąpiły Kościoły Macedonii, jak to w dotkliwej próbie ucisku uradowali się bardzo i skrajne ich ubóstwo zajaśniało bogactwem prostoty. Według możliwości, a nawet - zaświadczam to - ponad swe możliwości okazali gotowość, nalegając na nas bardzo i prosząc o łaskę współdziałania w posłudze na rzecz świętych. I nie tylko tak było, jakeśmy się spodziewali, lecz ofiarowali siebie samych najprzód Panu, a potem nam przez wolę Bożą. Poprosiliśmy więc Tytusa, aby jak to już rozpoczął, tak też dokonał tego dzieła miłosierdzia względem was.
A podobnie jak obfitujecie we wszystko, w wiarę, w mowę, w wiedzę, we wszelką gorliwość, w miłość naszą do was, tak też obyście i w tę łaskę obfitowali. Nie mówię tego, aby wam wydawać rozkazy, lecz aby wskazując na gorliwość innych, wypróbować waszą miłość. Znacie przecież łaskę Pana naszego Jezusa Chrystusa, który będąc bogaty, dla was stał się ubogim, aby was ubóstwem swoim ubogacić.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 146,1-2.5-6ab.6c-7.8-9a)
Refren: Przez całe życie będę chwalił Pana.
Chwal, duszo moja, Pana. *
Będę chwalił Pana do końca swego życia,
będę śpiewał mojemu Bogu, *
dopóki istnieję.
Szczęśliwy ten, kogo wspiera Bóg Jakuba, *
kto pokłada nadzieję w Panu Bogu.
On stworzył niebo i ziemię, i morze, *
ze wszystkim, co w nich istnieje.
On wiary dochowuje na wieki, *
uciśnionym wymierza sprawiedliwość,
chlebem karmi głodnych, *
wypuszcza na wolność więźniów.
Pan przywraca wzrok ociemniałym, *
Pan dźwiga poniżonych,
Pan kocha sprawiedliwych, *
Pan strzeże przybyszów.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 13,34)
Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali,
jak Ja was umiłowałem.
EWANGELIA (Mt 5,43-48)
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Słyszeliście, że powiedziano: «Będziesz miłował swego bliźniego», a nieprzyjaciela swego będziesz nienawidził. A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują; tak, będziecie synami Ojca waszego, który jest w niebie; ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie? Czyż i celnicy tego nie czynią? I jeśli pozdrawiacie tylko swych braci, cóż szczególnego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią? Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski”.
