WIEDZA BOGA
Mdr 7,22-8,1; Ps 119,89-90.91 i 130.135 i 175; Łk 21.36; Łk 17,20-25
Któż z nas nie chciałby być mądry? Aby posiąść mądrość należy udać się do Boga, który jest wszechwiedzący, przenikający wszystko, znający serca ludzkie, widzący rzeczy takimi, jakimi są. Bóg zna prawdę i pragnie wskazywać każdemu właściwą drogę; chce uczyć człowieka jak żyć, jak wybierać dobro w codzienności. Bogu bowiem zależy na szczęściu ludzi.
„Poznanie Twoich słów oświeca i naucza niedoświadczonych – mówi psalmista – Okaż Twemu słudze światło swego oblicza i naucz mnie Twoich ustaw. Niech żyje moja dusza i niech Ciebie chwali, niech mnie wspierają Twoje wyroki”. Człowiek znający prawdę o rzeczywistości wie jak postępować; jak w każdej sytuacji życiowej odnajdywać i realizować dla siebie dobro. Stwórca ogarnia wszystko i „włada wszystkim z dobrocią”, a „zło Go nie przemoże” (I czytanie). Czasem dopuszcza trudne sytuacje, ale nie są one pozbawione sensu. Nad wszystkim czuwa i panuje, i tak dopuszcza wydarzenia, że mają służyć dobru człowieka. „Naucz mnie Twoich ustaw” – tzn. tego jak mam postępować w różnych sytuacjach. „Niech mnie wspierają Twoje wyroki” – bo „władasz wszystkim z dobrocią” i ukazujesz sens wydarzeń.
W Mądrości Bożej jest „duch rozumny, święty, jedyny, wieloraki, subtelny, rączy, przenikliwy, nieskalany, jasny, niecierpiętliwy, miłujący dobro, bystry, niepowstrzymany, dobroczynny, ludzki, trwały, niezawodny, beztroski, wszechmogący i wszystkowidzący, przenikający wszelkie duchy rozumne, czyste i najsubtelniejsze”. Bóg wie wszystko i czyni, co zechce. Jego Mądrość jest dobra, piękna, doskonała. Jej działa są „tchnieniem mocy Bożej”, są „przeczystym wypływem chwały Wszechmocnego”.
Bóg pragnie dzielić się z nami swoją Mądrością (zob. Jk 1,5; Łk 11,13); chce uczyć nas doskonałej miłości, świętości. Kocha wszystkich, ale tych, którzy dobrze, mądrze wykorzystują Jego dary, obdarowuje jeszcze bardziej (stąd szczególnie „miłuje tylko tego, kto przebywa z Mądrością”). „Królestwo Boże jest pośród was” – mówi Jezus w dzisiejszej Ewangelii. Oznacza to, że Bóg nad wszystkim panuje, jest obecny w życiu człowieka, nigdy go nie opuszcza. Towarzyszy każdemu swoją Mądrością w jego sumieniu: uczy, co jest dobre i jak to realizować – a na tym właśnie polega szczęście.
„Poznanie Twoich słów oświeca i naucza niedoświadczonych – mówi psalmista – Okaż Twemu słudze światło swego oblicza i naucz mnie Twoich ustaw. Niech żyje moja dusza i niech Ciebie chwali, niech mnie wspierają Twoje wyroki”. Człowiek znający prawdę o rzeczywistości wie jak postępować; jak w każdej sytuacji życiowej odnajdywać i realizować dla siebie dobro. Stwórca ogarnia wszystko i „włada wszystkim z dobrocią”, a „zło Go nie przemoże” (I czytanie). Czasem dopuszcza trudne sytuacje, ale nie są one pozbawione sensu. Nad wszystkim czuwa i panuje, i tak dopuszcza wydarzenia, że mają służyć dobru człowieka. „Naucz mnie Twoich ustaw” – tzn. tego jak mam postępować w różnych sytuacjach. „Niech mnie wspierają Twoje wyroki” – bo „władasz wszystkim z dobrocią” i ukazujesz sens wydarzeń.
W Mądrości Bożej jest „duch rozumny, święty, jedyny, wieloraki, subtelny, rączy, przenikliwy, nieskalany, jasny, niecierpiętliwy, miłujący dobro, bystry, niepowstrzymany, dobroczynny, ludzki, trwały, niezawodny, beztroski, wszechmogący i wszystkowidzący, przenikający wszelkie duchy rozumne, czyste i najsubtelniejsze”. Bóg wie wszystko i czyni, co zechce. Jego Mądrość jest dobra, piękna, doskonała. Jej działa są „tchnieniem mocy Bożej”, są „przeczystym wypływem chwały Wszechmocnego”.
Bóg pragnie dzielić się z nami swoją Mądrością (zob. Jk 1,5; Łk 11,13); chce uczyć nas doskonałej miłości, świętości. Kocha wszystkich, ale tych, którzy dobrze, mądrze wykorzystują Jego dary, obdarowuje jeszcze bardziej (stąd szczególnie „miłuje tylko tego, kto przebywa z Mądrością”). „Królestwo Boże jest pośród was” – mówi Jezus w dzisiejszej Ewangelii. Oznacza to, że Bóg nad wszystkim panuje, jest obecny w życiu człowieka, nigdy go nie opuszcza. Towarzyszy każdemu swoją Mądrością w jego sumieniu: uczy, co jest dobre i jak to realizować – a na tym właśnie polega szczęście.
Przeczytaj Słowo Boże:
(Mdr 7,22-8,1)
Jest bowiem w Mądrości duch rozumny, święty,
jedyny, wieloraki, subtelny,
rączy, przenikliwy, nieskalany,
jasny, niecierpiętliwy, miłujący dobro, bystry,
niepowstrzymany, dobroczynny, ludzki,
trwały, niezawodny, beztroski,
wszechmogący i wszystkowidzący,
przenikający wszelkie duchy
rozumne, czyste i najsubtelniejsze.
Mądrość bowiem jest ruchliwsza od wszelkiego ruchu
i przez wszystko przechodzi i przenika dzięki swej czystości.
Jest bowiem tchnieniem mocy Bożej
i przeczystym wypływem chwały Wszechmocnego,
dlatego nic skażonego do niej nie przylgnie.
Jest odblaskiem wieczystej światłości,
zwierciadłem bez skazy działania Boga,
obrazem Jego dobroci.
Jedna jest, a wszystko może,
pozostając sobą, wszystko odnawia,
a przez pokolenia zstępując w dusze święte,
wzbudza przyjaciół Bożych i proroków.
Bóg bowiem miłuje tylko tego,
kto przebywa z Mądrością.
Bo ona piękniejsza niż słońce
i wszelki gwiazdozbiór.
Porównana ze światłością uzyska pierwszeństwo,
po tamtej bowiem nastaje noc,
a Mądrości zło nie przemoże.
Sięga potężnie od krańca do krańca
i włada wszystkim z dobrocią.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 119,89-90. 91.130.135.175)
Refren: Słowo Twe, Panie, niezmienne na wieki.
Twoje słowo, Panie, jest wieczne, *
niezmienne jak niebiosa.
Twoja wierność przez pokolenia, *
umocniłeś ziemię, by trwała.
Wszystko trwa do dzisiaj według Twoich wyroków, *
bo wszelkie rzeczy Ci służą.
Poznanie Twoich słów oświeca *
i naucza niedoświadczonych.
Okaż Twemu słudze światło swego oblicza *
i naucz mnie Twoich ustaw.
Niech żyje moja dusza i niech Ciebie chwali, *
niech mnie wspierają Twoje wyroki.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Łk 21,36)
Czuwajcie i módlcie się w każdym czasie,
abyście mogli stanąć przed Synem Człowieczym.
(Łk 17,20-25)
Jezus zapytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział im: „Królestwo Boże nie przyjdzie dostrzegalnie; i nie powiedzą: «Oto tu jest» albo: «tam». Oto bowiem królestwo Boże jest pośród was”.
Do uczniów zaś rzekł: „Przyjdzie czas, kiedy zapragniecie ujrzeć choćby jeden z dni Syna Człowieczego, a nie zobaczycie. Powiedzą wam: «Oto tam» lub: «oto tu». Nie chodźcie tam i nie biegnijcie za nimi. Bo jak błyskawica, gdy zabłyśnie, świeci od jednego krańca widnokręgu aż do drugiego, tak będzie z Synem Człowieczym w dniu Jego.
Wpierw jednak musi wiele wycierpieć i być odrzuconym przez to pokolenie”.
