NADZIEJA
Ba 4,5-12.27-29; Ps 69,33-37; Mt 11,25; Łk 10,17-24
Każdy z nas uczynił kiedyś coś, czego żałował. Zły wybór niesie bowiem złe konsekwencje, które Bóg dopuszcza. Możemy być jednak zawsze „dobrej myśli”, jak słyszymy w dzisiejszym I czytaniu – o ile żałujemy i chcemy się poprawić. Bóg ma moc z każdego grzechu wyprowadzić nawet większe dobro. Dlatego: „Ufajcie, dzieci, wołajcie do Boga, a Ten, który na was to dopuścił, będzie pamiętał o was. Jak bowiem błądząc myśleliście o odstąpieniu od Boga, tak teraz, nawróciwszy się, szukajcie Go dziesięciokrotnie. Albowiem Ten, co zesłał na was to zło, przywiedzie radość wieczną wraz z wybawieniem waszym”. „Niech ożyje serce szukających Boga. Bo Pan wysłuchuje biednych. Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia, morza i wszystko, co w nich żyje”. Bóg ma wielką moc – „przez wzgląd na Jego imię, nawet złe duchy się poddają”.
Postawa zwracania się do Boga w każdej trudnej sytuacji, nawet w sytuacji własnych upadków, przynależy do ludzi prostych. Przede wszystkim takim ludziom Bóg przychodzi z pomocą, bo się na nią otwierają i pragną się nawracać. Bóg objawia się prostaczkom – potrzebującym, którzy w Nim pokładają nadzieję, a nie są zadufani, zapatrzeni w swoją mądrość i roztropność. „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.”
Postawa zwracania się do Boga w każdej trudnej sytuacji, nawet w sytuacji własnych upadków, przynależy do ludzi prostych. Przede wszystkim takim ludziom Bóg przychodzi z pomocą, bo się na nią otwierają i pragną się nawracać. Bóg objawia się prostaczkom – potrzebującym, którzy w Nim pokładają nadzieję, a nie są zadufani, zapatrzeni w swoją mądrość i roztropność. „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.”
Przeczytaj Słowo Boże:
PIERWSZE CZYTANIE (Ba 4, 5-12. 27-29)
Bądź dobrej myśli, narodzie mój, pamiątko Izraela. Zostaliście zaprzedani poganom, ale nie na zatracenie; dlatego zostaliście wydani nieprzyjaciołom, iż pobudziliście Boga do gniewu. Rozgniewaliście bowiem Stworzyciela swego przez ofiary składane złym duchom, a nie Bogu. Zapomnieliście o waszym żywicielu, Bogu wiekuistym, zasmuciliście też Jerozolimę, która was wychowała.
Widziała bowiem przychodzący na was gniew Boży i rzekła: „Słuchajcie, sąsiedzi Syjonu, Bóg zasmucił mnie bardzo, widzę bowiem niewolę moich synów i córek, jaką im zesłał Przedwieczny. Wyżywiłam ich z radością, a odesłałam z płaczem i smutkiem. Niech nikt się nie śmieje, żem wdowa i opuszczona przez wielu. Zostałam opuszczona z powodu grzechów dzieci moich, ponieważ wyłamały się spod prawa Bożego.
Ufajcie, dzieci, wołajcie do Boga, a Ten, który na was to dopuścił, będzie pamiętał o was. Jak bowiem błądząc myśleliście o odstąpieniu od Boga, tak teraz, nawróciwszy się, szukajcie Go dziesięciokrotnie. Albowiem Ten, co zesłał na was to zło, przywiedzie radość wieczną wraz z wybawieniem waszym”.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 69, 33-35. 36-37)
Refren: Pan wysłuchuje biednych i pokornych.
Patrzcie i cieszcie się ubodzy, *
niech ożyje serce szukających Boga.
Bo Pan wysłuchuje biednych i swoimi więźniami nie gardzi. +
Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia, *
morza i wszystko, co w nich żyje.
Bóg bowiem ocali Syjon +
i miasta Judy zbuduje, *
tam będą mieszkać i mieć posiadłości.
To będzie dziedzictwem potomstwa sług Jego, *
miłujący Jego imię przebywać tam będą.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. Mt 11,25)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.
EWANGELIA (Łk 10,17-24)
Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: „Panie, przez wzgląd na Twoje imię, nawet złe duchy nam się poddają”.
Wtedy rzekł do nich: „Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie”.
W tej właśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić”.
Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: „Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli”.
