SPOTKANIE
Ezd 6,7-8.12b.14-20; Ps 122,1-2.4-5; Łk 11,28; Łk 8,19-21
"Idźmy z radością na spotkanie Pana."
Któż z nas nie chciałby spotkać się z papieżem lub jakąś inną ważną dla siebie osobą? Tymczasem Jezus Chrystus jest najwspanialszym Człowiekiem, doskonałym, najmądrzejszym, wszechwiedzącym i wszechmogącym, nieskończenie kochającym, i jest Bogiem. Czy warto więc zaniedbywać spotkanie z Nim?
W dzisiejszej Ewangelii słyszymy, jak to "przyszli do Jezusa Jego Matka i bracia [krewni], lecz nie mogli dostać się do Niego z powodu tłumu". Kiedy Jezus chodził po ziemi, ludzie garnęli się do Niego. A jak jest dziś? Chrystus nadal jest obecny w sposób cielesny, podobnie jak 2000 lat temu - z tym, że pod postaciami chleba i wina. Pragnie także spotykać się z nami na modlitwie. Jakie mieszkanie zbudowałeś Mu w swoim sercu?
Bóg stwarza najlepsze warunki z możliwych, aby dać człowiekowi owocne spotkanie z Nim. Pobudza do nawrócenia i oczyszczenia serca, a także do budowania coraz głębszej relacji. Jakość spotkania zależy jednak od nas - od tego, ile miejsca wygospodarujemy Mu w naszym wnętrzu i jak to miejsce zapragniemy urządzić, aby spotkanie było piękne i radosne. Z sercem jest jak z budowaniem domu Bożego. Bóg, podobnie jak król Dariusz z dzisiejszego I czytania, pozwala nam swobodnie "pracować nad tym domem Bożym". Chce byśmy go odbudowywali, gdy coś się zawali, czyli nawracali się. Stwarza ponadto jak najlepsze warunki służące odbudowie. Budujmy więc z powodzeniem nasze wnętrze, radujmy się spotkaniem z Bogiem, słuchajmy Jego głosu i zachowujmy go wiernie. Bo "szczęśliwi ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je" - jak mówi śpiew przed Ewangelią.
Któż z nas nie chciałby spotkać się z papieżem lub jakąś inną ważną dla siebie osobą? Tymczasem Jezus Chrystus jest najwspanialszym Człowiekiem, doskonałym, najmądrzejszym, wszechwiedzącym i wszechmogącym, nieskończenie kochającym, i jest Bogiem. Czy warto więc zaniedbywać spotkanie z Nim?
W dzisiejszej Ewangelii słyszymy, jak to "przyszli do Jezusa Jego Matka i bracia [krewni], lecz nie mogli dostać się do Niego z powodu tłumu". Kiedy Jezus chodził po ziemi, ludzie garnęli się do Niego. A jak jest dziś? Chrystus nadal jest obecny w sposób cielesny, podobnie jak 2000 lat temu - z tym, że pod postaciami chleba i wina. Pragnie także spotykać się z nami na modlitwie. Jakie mieszkanie zbudowałeś Mu w swoim sercu?
Bóg stwarza najlepsze warunki z możliwych, aby dać człowiekowi owocne spotkanie z Nim. Pobudza do nawrócenia i oczyszczenia serca, a także do budowania coraz głębszej relacji. Jakość spotkania zależy jednak od nas - od tego, ile miejsca wygospodarujemy Mu w naszym wnętrzu i jak to miejsce zapragniemy urządzić, aby spotkanie było piękne i radosne. Z sercem jest jak z budowaniem domu Bożego. Bóg, podobnie jak król Dariusz z dzisiejszego I czytania, pozwala nam swobodnie "pracować nad tym domem Bożym". Chce byśmy go odbudowywali, gdy coś się zawali, czyli nawracali się. Stwarza ponadto jak najlepsze warunki służące odbudowie. Budujmy więc z powodzeniem nasze wnętrze, radujmy się spotkaniem z Bogiem, słuchajmy Jego głosu i zachowujmy go wiernie. Bo "szczęśliwi ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je" - jak mówi śpiew przed Ewangelią.
Przeczytaj Słowo Boże:
(Ezd 6,7-8.12b.14-20)
Król perski Dariusz napisał do namiestników prowincji położonej na wschód od Eufratu: Pozwólcie namiestnikowi Żydów i starszyźnie żydowskiej pracować nad tym domem Bożym. Niech odbudują ten dom Boży na dawnym miejscu. Wydaję rozporządzenie, jak macie się odnosić do owej starszyzny żydowskiej przy budowie owego domu Bożego, mianowicie: z dochodów królewskich, płynących z podatku z kraju za Eufratem, mają być regularnie bez utrudnień wypłacane tym mężom koszty. Ja, Dariusz, wydałem ten rozkaz: niech będzie on dokładnie wykonany. A starszyzna żydowska budowała z powodzeniem dzięki proroctwu Aggeusza proroka i Zachariasza, syna Iddo, i doprowadzili budowę do skutku, zgodnie z rozkazem Boga izraelskiego i z rozporządzeniem Cyrusa i Dariusza - oraz Artakserksesa, króla perskiego. I dom ten był gotowy na dwudziesty trzeci dzień miesiąca Adar - był to rok szósty panowania króla Dariusza. I Izraelici: kapłani, lewici i reszta wysiedleńców radośnie obchodzili poświęcenie tego domu Bożego. I na poświęcenie tego domu Bożego ofiarowali: sto cielców, dwieście baranów, czterysta jagniąt, a jako ofiarę przebłagalną za całego Izraela - dwanaście kozłów według liczby pokoleń izraelskich. I do służby Bożej w Jerozolimie ustanowili kapłanów według ich oddziałów, a lewitów według ich ugrupowań, zgodnie z przepisem księgi Mojżeszowej. Czternastego dnia miesiąca pierwszego wysiedleńcy obchodzili Paschę. Lewici bowiem jak jeden mąż oczyścili się; wszyscy oni byli teraz czyści i zabili [baranki na] Paschę dla wszystkich wysiedleńców, dla braci swoich kapłanów i dla siebie.
(Ps 122,1-2.4-5)
REFREN: Idźmy z radością na spotkanie Pana
Uradowałem się, gdy mi powiedziano:
„Pójdziemy do domu Pańskiego!”
Już stoją nasze stopy,
w twych bramach, Jeruzalem.
Do niego wstępują pokolenia, pokolenia Pańskie,
aby zgodnie z prawem Izraela, wielbić imię Pana.
Tam ustawiono trony sędziowskie,
trony domu Dawida.
(Łk 11,28)
Błogosławieni, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je wiernie.
(Łk 8,19-21)
Przyszli do Jezusa Jego Matka i bracia, lecz nie mogli dostać się do Niego z powodu tłumu. Oznajmiono Mu: Twoja Matka i bracia stoją na dworze i chcą się widzieć z Tobą. Lecz On im odpowiedział: Moją matką i moimi braćmi są ci, którzy słuchają słowa Bożego i wypełniają je.
